...
 Достичь Терры.


Сюжэты старой поўнаметражнай і новай тэлевізійнай версіі практычна ідэнтычныя.

Наогул вялікай памылкай было б лічыць, быццам сцэнары сучаснага анімэ зведалі прыкметныя няўзброеным вокам змены параўнальна са сцэнарамі анімацыі васьмідзесятых (ды і пазнейшых сямідзесятых) гадоў. Пра гэта я пісаў яшчэ ў рэцэнзіі на «Ямато», але спецыфічная стылістыка, вызнаванаму Лэйдзи Мацумото, - ярка-сіні космас, Дураслівае гумар, некалькі інфантыльны дызайн - у чыіх-то вачах магла надаць таго старому серыялу налёт «дзяцінасці» і несур'ёзна. З «Тэры» такога здарыцца не можа: гэты фільм сур'ёзны настолькі, наколькі гэта ўвогуле магчыма. У ім, ці жарт, няма гумару. Наогул. Ніякага. Нават іншапланетная бялку - ручной звярок галоўнага героя - зусім не служыць крыніцай дзяжурных «прыколаў». Больш за тое, як ужо было сказана вышэй, тут практычна няма і рамантыкі - пункцірнай рамантычная лінія фармальна прысутнічае, але істотнай ролі не гуляе і выкананая на ўзроўні «ён сустрэў дзяўчыну», хоць эмацыйны і вытанчаны дызайн, здавалася б, павінен спрыяць.
  13-04-2015, 21:51


...